Είχα πάει διακοπές για μερικές μέρες, κι όταν κάνω διακοπές φροντίζω να είμαι εκτός επαφής. Δεν μπαίνω στο διαδίκτυο (εκτός, ίσως, για να πάρω καμιά χρήσιμη πληροφορία), δεν παρακολουθώ τα νέα, και δεν βλέπω τηλεόραση. Καλά, εντάξει, τηλεόραση δεν βλέπω ποτέ έτσι κι αλλιώς. Αν βλέπατε κανένα tweet να εμφανίζεται στο Twitter μου, ήταν προγραμματισμένο από πριν· δεν ήμουν εγώ εκεί.

Θα είχα, μάλιστα, ξεχάσει και τη γαμημένη κωλο«πανδημία» τους αν δεν παρατηρούσα και μερικούς ανθρώπους να κυκλοφορούν με μάσκες στο μέρος όπου ήμουν. Όπως έχω ξαναπεί, οι μάσκες είναι, ουσιαστικά, η διαφημιστική εκστρατεία της «πανδημίας»· αλλά θα πούμε (ξανά) περισσότερα γι’αυτό παρακάτω.

Επιστρέφω, τελικά, στην Αθήνα και η σαπίλα του ιατρoπολιτικοδημοσιογραφικού συστήματος με χτυπά σαν κύμα από βόθρο κατάμουτρα, καθώς τυχαίνει να δω κάτι πράγματα που έδειχναν στην τηλεόραση και να διαβάσω τα τελευταία πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.

Ακόμα δεν βγήκε το καλοκαίρι, στα μέσα είμαστε, αλλά οι κορονοκράτες δεν θέλουν ν’αφήσουν τον κόσμο να ησυχάσει.

Αναμενόμενο, θα έλεγα. Αν και περίμενα να συγκρατήσουν λίγο τις ιατροφασιστικές τους τάσεις. Ώς τα μέσα Σεπτεμβρίου, ας πούμε.

Αλλά, όχι, το σκηνικό – και επαναλαμβάνω: το σκηνικό – προετοίμαζεται από τώρα για να έχουμε «καλή συνέχεια». Γιατί προφανές ήταν εξαρχής ότι θα είχαμε συνέχεια. Όσοι νόμιζαν ότι το πράγμα θα τελείωνε ήταν αφελείς. Ποτέ δεν ήταν σχεδιασμένο για να τελειώσει.

Μα... σχεδιασμένο; Είσαι από τους τρελούς που λένε ότι δεν υπάρχει ο ιός;

Όχι, ο ιός υπάρχει. Αλλά ο ιός είναι απλά ένας ακόμα γαμημένος ιός. Όλα τα υπόλοιπα είναι μια καλοστημένη κοροϊδία μαζικής κλίμακας.

Αρχίσανε πάλι να λένε ότι τα κρούσματα αυξάνονται... Ο λα λα! ποιος θα το περίμενε, με τόση τουριστική κίνηση που έχει; Πείτε μου – ποιος;

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό το τραγελαφικό της τρομοκρατικής υπόθεσης· είναι και το τι ακριβώς ορίζεται ως «κρούσμα». Πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, κρούσμα ορίζεται ο φορέας ενός ιού που συνήθως είναι ασυμπτωματικός! Κανονικά, κρούσματα θεωρούνται όσοι είναι όντως ασθενείς. Αλλά στον κορονοϊό δεν ισχύει αυτό, φυσικά – γιατί έτσι συμφέρει κάποιους. Στον κορονοϊό «κρούσμα» θεωρείται όποιος τυχαίνει να έχει τον ιό, ακόμα κι αν δεν είναι ασθενής – πράγμα που σε άλλες ασθένειες δεν θεωρείται καν επικίνδυνο συνήθως. Είπαμε, όμως, ο κοροϊδοϊός είναι... άλλο πράμα, βρε αδελφέ. Αψηφά αυτή την παλιά, μπανάλ ιατρική...

Με τη λογική που ορίζουν τα «κρούσματα» και με τον τρόπο που ψάχνουν για κρούσματα – τελείως τυχαία αποδώ κι αποκεί – φυσικό είναι πάντα να βρίσκουν κρούσματα του Covid-19. Δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει. Εννοείται αυτό. Και για άλλους ιούς αν αρχίσεις να ψάχνεις έτσι, πάλι θα βρίσκεις.

Και έρχεται κάπου εδώ το μεγάλο ερώτημα: Ποιος είναι ο στόχος, τελικά; Να μην έχουμε κανένα κρούσμα κορονοϊού; Να μην υπάρχει, τουτέστιν, ούτε ένας φορέας του ιού;

Ε, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Πάντα υπάρχουν φορείς διάφορων ιών. Και όσοι ακολουθούν αυτή τη λογική είναι ουσιαστικά σαν να λένε ότι δεν θέλουν να τελειώσει η «πανδημία».

Εκείνο που θέλουν είναι να κάνουν τον κόσμο να είναι διαρκώς σε μια κατάσταση φοβικής ανασφάλειας. Ευτυχώς, κάμποσοι έχουν ήδη αρχίσει να το καταλαβαίνουν και να αντιδρούν. Αλλά δεν είναι αρκετοί ακόμα. Χρειάζεται πιο πολύς κόσμος να το συνειδητοποιήσει.

*

Κάπου διάβασα πάλι κάτι για τις μάσκες. Νομίζω ότι θα τις κάνουν ξανά υποχρεωτικές ακόμα και στους εξωτερικούς χώρους;

Όπως και νάχει, η μάσκα ήταν εξαρχής από τα πιο γελοία μέτρα που έχουν παρθεί, εκτός ίσως ως διαφημιστική εκστρατεία της πανδημίας. Τα έχω ξαναγράψει, αλλά τα ξαναγράφω για να μην ξεχνιόμαστε.

Όπως όλοι οι σοβαροί και ειλικρινείς υγειονομικοί μπορούν να σου πουν, αυτού του είδους οι μάσκες κάνουν δύο πράγματα:

(α) Σε προστατεύουν από τη σκόνη·

(β) Προστατεύουν τους άλλους από εσένα αν εσύ βήχεις ή φτύνεις.

Αυτά είναι τα μόνα πράγματα που κάνουν οι υφασμάτινες μάσκες της πλάκας. Αν υποτεθεί ότι ένας ιός κυκλοφορούσε στον αέρα και μπορούσε, πχ, να σε μολύνει μες στη μέση του ανοιχτού δρόμου, αυτές οι μάσκες δεν θα μπορούσαν να σε προφυλάξουν. Ο αέρας περνά μέσα από το ύφασμα, άρα και ο ιός. Τι δεν καταλαβαίνεις; Δεν χρειάζεται καν να είσαι «ειδικός» για να το ξέρεις.

Κι όσοι δεν με πιστεύουν, ας ρίξουν ένα δηλητηριώδες αέριο μέσα σ’ένα δωμάτιο και μετά ας μπουν στο δωμάτιο φορώντας τέτοιες γελοίες μάσκες· κι αν δεν δηλητηριαστούν, να μου σφυρίξουν κλέφτικα.

Νόημα αυτές οι μάσκες έχουν μόνο σε χώρους μεγάλου συνωστισμού, και πουθενά αλλού. Κι ακόμα κι εκεί η αξία τους είναι αμφισβητήσιμη· πρέπει πάντα να υποθέσουμε ότι κάποιος μασκοφόρος είναι άρρωστος και βήχει ή φτύνει. Ο αέρας που εκπνέει κάποιος δεν μπορεί να εμποδιστεί από αυτές τις μάσκες.

Αλλά, βέβαια, η μάσκα είναι μια πολύ καλή διαφημιστική εκστρατεία για τον κορονοϊό. Η μάσκα φωνάζει: Ο Ιός είναι Ακόμα Εδώ! Προσέχετε! Κίνδυνος!

*

Και όλα αυτά για να σπρώξουν τον κόσμο προς τον εμβολιασμό, και ίσως ακόμα και προς τον καταναγκαστικό εμβολισμό – πράγμα τελείως αντισυνταγματικό και ανήθικο, από τοπική σκοπιά και διεθνή σκοπιά.

Βγαίνουν τώρα πάλι οι κορονοδημοσιογράφοι της μεγάλης ρουφιανιάς και κράζουν ο κόσμος να μπει στη σειρά και να τρυπιέται με βελόνες που περιέχουν μια πιθανώς επικίνδυνη πειραματική ουσία! Γιατί, λέει, έτσι θα σωθούμε!

Καλά, πώς δεν τους έχει καθαρίσει κανένας ακόμα; Πώς τους έχουν και γυροφέρνουν έτσι στα κανάλια τρομοκρατώντας τον κόσμο με τις αρλούμπες τους;

Κι αυτά τα έχουμε ξαναπεί, αλλά θα τα ξαναπούμε για να μην ξεχνιόμαστε...

Αυτά τα «εμβόλια» (και δεν είναι τυχαία τα εισαγωγικά εδώ) είναι η χειρότερη και πιο επικίνδυνη από όλες τις απάτες και τις χουντικές καταστάσεις της «πανδημίας».

Τα εμβόλια δεν είναι καν εμβόλια· είναι μη-εμβόλια· είναι ενέσιμες θεραπείες. Δεν πιστεύετε εμένα που δεν είμαι «ειδικός»; Ακούστε αυτό τον άνθρωπο ο οποίος είναι ειδικός σχετικά με τους νόμους για τα φάρμακα. Αν κάποιος ξέρει τι λέει είναι ο David Martin. Τα έχει ήδη πει και ο Κλεάνθης Γρίβας, αν θυμάμαι καλά, αλλά ο Γρίβας δεν είναι ειδικός στα φάρμακα – ωστόσο, δεν είχε κάνει λάθος.

Το εμβόλιο δεν είναι αυτό το πράγμα που τώρα παρουσιάζουν ως εμβόλιο. Το εμβόλιο είναι ένα ειδικό φάρμακο που περιέχει μια απονεκρωμένη μορφή του ιού· το κάνεις, βάζεις τον αδρανή ιό μέσα σου, και τέλος, έχεις ανοσία για ένα συγκεκριμένο, γνωστό χρονικό διάστημα – ίσως και για πάντα. Μπορείς να κάνεις, για παράδειγμα, το εμβόλιο της ελονοσίας και να πας σ’ένα μέρος στην Αφρική όπου κυκλοφορεί αυτή η ασθένεια· εσύ δεν παθαίνεις τίποτα, λόγω του εμβολίου: είναι σαν να έχεις μια μαγική ασπίδα γύρω σου. Δεν έχει σημασία αν οι άλλοι έχουν κάνει το εμβόλιο (και μάλλον δεν θα το έχουν κάνει). Σημασία έχει ότι εσύ το έχεις κάνει. Είναι η πανοπλία σου. Τέλος. Αυτό είναι το εμβόλιο.

Αλλά τι μας λένε για τα «εμβόλια» του κορονοϊού; Μας λένε ότι όλοι πρέπει να τα κάνουν για να έχουμε συλλογική ανοσία, αλλιώς όλοι θ’αρχίσουν ξανά να κολλάνε. Αυτό είναι ανόητο και ανήκουστο. Τα εμβόλια δεν λειτουργούν έτσι· μόνο οι θεραπείες λειτουργούν έτσι. Προσπαθούν να επιβάλλουν μια ενέσιμη θεραπεία σε όλο τον πληθυσμό, που ως επί το πλείστον είναι υγιής!

Μας λένε, επίσης, ότι δεν ξέρουν πόσο κρατά η ανοσία. Ίσως έξι μήνες, ίσως οκτώ, ίσως ένα χρόνο. Ίσως και λιγότερο γιατί... μπορεί να έρθουν μεταλλάξεις – τρέμετε!

Μα, τότε πάλι δεν έχουμε εμβόλιο. Δεν λειτουργούν έτσι τα εμβόλια. Έτσι λειτουργούν οι θεραπείες, που μπορεί να πιάσουν, μπορεί και να μην πιάσουν.

Επιπλέον, οι παρενέργειες είναι τραγικά πολλές για εμβόλιο. Κάπου διάβασα ότι μόνο στην Ελλάδα έχουν φτάσει τώρα περί τις 3.500, και παγκοσμίως φυσικά είναι πάρα πολύ περισσότερες. Φτάνουν τις εκατοντάδες χιλιάδες, αν δεν κάνω λάθος.

Κι αυτές είναι οι σοβαρές παρενέργειες. Απλές παρενέργειες – που δεν είναι και τόσο ευχάριστες, όπως να σηκώσεις πυρετό, να σε πονάνε τα δόντια, τα κόκαλα, ή να έχεις διάρροια – συμβαίνουν στο 80% των εμβολιαζόμενων.

Επίσης, δε, κανείς δεν ξέρει ακόμα τι παρενέργειες θα προκύψουν στο μέλλον (και, φυσικά, θα προσπαθήσουν να αποκρύψουν ότι ήταν από τα μη-εμβόλια).

Με τέτοια νούμερα παρενεργειών, κανονικά ένα εμβόλιο θα έπρεπε να είχε διακοπεί ήδη. Γιατί αυτό το μη-εμβόλιο συνεχίζεται; Δεν νοείται εμβόλιο που να είναι τόσο επικίνδυνο για τον εμβολιαζόμενο.

Και αυτά τα μη-εμβόλια κάποιοι θα ήθελαν να τα κάνουν εξαναγκαστικά τουλάχιστον για μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού. Καταλαβαίνουμε τι ακριβώς σημαίνει εξαναγκαστική ιατρική πράξη; Δεν νοείται αυτό το πράγμα· είναι τερατώδες. Είναι κόντρα σε κάθε είδους ηθική.

Και για ποιο λόγο να συμβεί; Για μια ασθένεια που οι πιθανότητες να σε σκοτώσει είναι, κατά μέσο όρο, πολύ μικρότερες από 1%;

Να αρχίσουμε να γελάμε ή να κλέμε; Ή και τα δύο συγχρόνως;

Δεν λέω να μην υπάρχουν έστω και κάποιες πειραματικές θεραπείες/μη-εμβόλια. Ας υπάρχουν. Αλλά ο κόσμος να ξέρει τι είναι, και κανείς να μην προσπαθεί να του τα επιβάλλει.

Τώρα δεν συμβαίνει αυτό. Συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Αποκρύπτεται, εσκεμμένα, τι ακριβώς είναι τα μη-εμβόλια και προσπαθούν να τα επιβάλλουν στους πάντες.

Η ιατροχούντα τους δεν πρόκειται να περάσει.

Οι φαρμακευτικές βιομηχανίες, η Μεγάλη Φάρμα (Big Pharma), έχουν ξεπεράσει τα όρια του αποδεκτού με τον χρηματισμό και τον έλεγχο πολιτικών, δημοσιογράφων, και διαφημιστών. Αλλά, επίσης, ο κόσμος έχει αρχίσει να ξυπνάει, έστω και δειλά-δειλά.

Ορίστε μια διαφήμιση που είδα μόλις ήρθα στην Αθήνα.

Τη βλέπετε; Είναι σαν να σου λέει: κάνε το μη-εμβόλιο, φάε στη μάπα όλα τα δυσάρεστα επακόλουθά του για το τίποτα (για μια αρρώστια με λιγότερο από 1% πιθανότητα να σε σκοτώσει), και, για δες! έχουμε τη λύση: πάρε το παυσίπονό μας και όλα καλά!

Ποιον δουλεύετε, ρε ανώμαλοι φαρμακοφασίστες;

Από τη μια πουλάτε τα μη-εμβόλια και θησαυρίζετε από αυτά, προκαλώντας συγχρόνως ασθένειες από τα ίδια τα μη-εμβόλια. Και μετά πουλάτε φάρμακα γι’αυτές τις ασθένειες.

Τρομερά έξυπνο – αν είσαι τελείως φασίστας που θέλει να παίζει με την υγεία των άλλων ανθρώπων.

Αλλά, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου πρωτότυπο. Εδώ και χρόνια συμβαίνει, απλώς όχι σε τόσο μεγάλη, τόσο τραγική κλίμακα. Δίνουν φάρμακα ασυλλόγιστα, για το οτιδήποτε, τα οποία προκαλούν άλλες ασθένειες, για τις οποίες πρέπει να πάρεις άλλα φάρμακα. Πούλα, πούλα, πούλα τα φαρμάκια... και συγχρόνως κρατά τους ασθενείς ελεγχόμενους και εξαρτημένους από εσένα.

Γιατί όχι; Στην ψυχιατρική το έκαναν από τη γέννησή της. Προσπαθούν να σε πείσουν ότι έχεις κάποια ψυχική διαταραχή (αν ψάξεις καλά, όλοι κάτι έχουν, όλοι τρελοί είμαστε κατά βάθος) για να αρχίσουν να σου δίνουν φάρμακα.

Ρε, δεν πάτε πίσω στο διάολο που σας γέννησε, λέω εγώ, ιατροφασίστες του κερατά.

No pasarán.

(Τυχόν πληκτρολογικά λάθη οφείλονται στο μέγεθος του κειμένου, στη βιασύνη μου, και, κυρίως, στον δαίμονα που κρύβεται κάτω από το πληκτρολόγιό μου· και πρέπει να θεωρηθούν εσκεμμένα, για σουρεαλιστικούς λόγους.)